سازمان ایمنی غذای اروپا (EFSA) افزودنی‌های خوراکی را در دسته‌های مختلفی طبقه‌‌بندی می‌کند که یکی از مهم‌ترین آن‌ها افزودنی‌های زیست‌فناوری است. این دسته شامل پروبیوتیک‌ها، پری‌‌بیوتیک‌ها و آنزیم های خوراک

سازمان ایمنی غذای اروپا (EFSA) ترکیبات و مکمل‌های مورد استفاده در جیره را به پنج دسته کلی طبقه‌بندی می‌کند: حسی (طعم‌دهنده‌ها)، تغذیه‌ای (ویتامین‌ها و اسیدهای آمینه)، فناورانه (اسیدهای آلی، آنتی‌اکسیدان‌ها،

انواع کولین گیاهی برای مرغ‌های تخم‌گذار به همان اندازه که برای جوجه‌های گوشتی حیاتی است، اهمیت دارد. یکی از کاربردهای مهم این ماده در بدن پرنده، نقش آن در سنتز

مکمل کولین در جیره طیور حیاتی است زیرا از عملکرد سالم کبد، ساختار سلولی و متابولیسم چربی پشتیبانی می‌کند. اگرچه اثرات مفید کولین در طیور به خوبی پذیرفته شده است،

سلامت روده در صنعت پرورش، موضوعی بسیار جامع است که رویکردی کل‌نگرانه و تلفیقی از علوم تغذیه، فیزیولوژی گوارش، میکروب‌شناسی و ایمنی‌شناسی را طلب می‌کند. در واقع، تغذیه و سلامت،

تحقیقات علمی و کارآزمایی‌های فارمی در تغذیه درون تخم مرغی طیور به وضوح نشان داده است که دسترسی زودهنگام جوجه‌ها به خوراک و آب، برای آن‌ها به شدت سودمند است.

به‌طور کلی، فرآورده‌های جانبی حیوانی مانند پودر خون در جیره طیور به بخش‌هایی از لاشه دام‌های کشتار شده گفته می‌شود که مستقیماً در تغذیه انسان مورد استفاده قرار نمی‌گیرند. این

مطالعات علمی نشان داده است که جوجه‌های گوشتی از دسترسی فوری به خوراک پس از خروج از تخم سود بسیار زیادی می‌برند. اگرچه تاکنون در فرمولاسیون خوراک تمرکز اصلی متخصصان

تعدیل سیستم ایمنی (Immunomodulation) یا همان تقویت سیستم ایمنی طیور به فرآیند بسیار دقیق تنظیم و متعادل‌سازی عملکرد سیستم دفاعی پرنده گفته می‌شود. در واقع، این فرآیند نوعی همئوستازی (Homeostasis)

پرورش طیور از نظر میزان تولید، در میان تمامی گونه‌های دام، جایگاه نخست را در سراسر جهان به خود اختصاص داده است. تولیدکنندگان طیور در طول دوره پرورش با چالش‌های

صنعت طیور برای کنترل و پیشگیری از بیماری‌های عفونی، اتکای بسیار زیادی به برنامه‌های ایمن‌سازی دارد. واکسیناسیون به عنوان یکی از مؤثرترین و مقرون‌به‌صرفه‌ترین راهکارها، با حفظ ایمنی گله، کاهش

یکی از مهم‌ترین نگرانی‌ها و چالش‌های اساسی در صنعت مرغداری و طیور در سراسر جهان، تداوم بقا و انتقال عوامل بیماری‌زای منتقله از طریق مواد غذایی است. در این میان،

از اول ژانویه سال ۲۰۰۶ میلادی، استفاده از آنتی‌بیوتیک‌های محرک رشد (AGP) در خوراک دام و طیور در اتحادیه اروپا به طور کامل ممنوع اعلام شد. این تصمیم بهداشتی کلان،