مکمل کولین در جیره طیور حیاتی است زیرا از عملکرد سالم کبد، ساختار سلولی و متابولیسم چربی پشتیبانی میکند. اگرچه اثرات مفید کولین در طیور به خوبی پذیرفته شده است، اما درباره کاربرد آن در فرمولاسیون خوراک طیور اختلاف نظر وجود دارد. برخی متخصصان کولین را به بیشتر فرمولاسیونهای خوراک اضافه میکنند، در حالی که برخی دیگر ترجیح میدهند آن را گزینشیتر به کار ببرند. در این میان، عدهای استفاده از کولین را ترجیح میدهند، در حالی که دیگران به جای آن از متیونین یا بتائین استفاده میکنند. با این حال، به دلیل نقشهای بیوشیمیایی منحصربهفرد، حضور این ماده در خوراک غیرقابل چشمپوشی است.
آیا افزودن مکمل کولین در جیره طیور ضروری است؟
اگر نیازهای غذایی پرندگان از طریق اقلام خوراکی تأمین شود، نیازی به افزودن هیچگونه مکملی مثل کولین در جیره طیور نیست. این مکملها زمانی به جیره اضافه میشوند که وضعیت تغذیهای پرندگان بهبود یابد یا زمانی که نیازهای غذایی از طریق خوراک پایه تأمین نمیشود. بر اساس استانداردهای تغذیهای، جوجههای گوشتی حداقل به ۱۲۰۰ میلیگرم بر کیلوگرم کولین در خوراک خود نیاز دارند و مرغهای تخمگذار به حدود ۱۱۰۰ میلیگرم بر کیلوگرم خوراک نیاز دارند. از آنجا که پرندگان تنها پس از ۱۳ هفتگی قادر به سنتز کولین در بدن خود هستند، کولین یک نیاز غذایی کاملاً حیاتی برای جوجههای گوشتی محسوب شده و باید از طریق خوراک تأمین شود.
منابع طبیعی حاوی کولین
کولین موجود در خوراک طیور عمدتاً از ذرت، سویا یا گندم تأمین میشود. از میان این اقلام، سویا و گندم نسبت به ذرت حاوی کولین بیشتری هستند. بنابراین، فرمولاسیون مبتنی بر ذرت و سویا (که ممکن است حدود ۸۰ تا ۸۵ درصد خوراک جوجههای گوشتی را تشکیل دهد) ممکن است نیاز به مکملیاری با کولین اضافی داشته باشد. در مورد منابع خوراک طبیعی، باید این نکته را مد نظر داشت که نوساناتی در ترکیب آنها رخ میدهد و فراهمی زیستی کولین نیز اهمیت بالایی دارد.
به عنوان مثال، کنجاله کلزا محتوای کولین به مراتب بیشتری نسبت به کنجاله سویا دارد، اما قابلیت فراهمی آن کمتر از یکسوم فراهمی کنجاله سویا است. بنابراین، برای اطمینان از تأمین نیاز ضروری، باید کولین در جیره طیور بهصورت مکمل اضافه شود.
بیوشیمی فسفاتیدیل کولین در مواد خوراکی
محتوای کل کولین در مواد اولیه خوراک به دو شکل آزاد و متصل وجود دارد که شامل فسفاتیدیل کولین، فسفوکولین، گلیسروفسفوکولین و اسفنگومیلین میشود. فسفاتیدیل کولین از یک مولکول کولین متصل به گلیسرول، همراه با دو اسید چرب و یک گروه فسفات تشکیل شده است. این ساختار بیوشیمیایی، شکل اصلی کولین در مواد با منشأ حیوانی یا گیاهی را نشان میدهد که در روده پرنده هضم و جذب میگردد.
کنجاله سویا را از کجا تهیه کنیم؟
۳ تاثیر مهم کولین در جیره طیور
کولین در جیره طیور در بسیاری از مسیرهای متابولیکی کلیدی درگیر است و ۳ وظیفه اصلی در بدن پرنده دارد:
- حفظ ساختار سلولی: کولین به عنوان یک جزء کلیدی از فسفولیپیدها، برای حفظ ساختار و یکپارچگی غشاهای سلولی کاملاً ضروری است.
- انتقال پیامهای عصبی: این مولکول، پیشمادهای ضروری برای تشکیل انتقالدهنده عصبی استیلکولین در دستگاه عصبی پرنده است.
- خاصیت لیپوتروپیک (چربیزدا): کولین بخشی از ساختار VLDL (لیپوپروتئینهای با چگالی بسیار پایین) است که در انتقال تریگلیسیریدها از کبد نقش دارد و از تجمع چربی در کبد جلوگیری میکند.
همچنین کولین در جیره طیور با کاهش بیان ژن سنتز اسید چرب و تضعیف فعالیت آن، سنتز اسیدهای چرب را مهار کرده و مصرف چربی را افزایش میدهد.
تأثیر کولین بر کاهش کلسترول
مطالعات زیادی برای درک تأثیر استفاده از مکمل کولین در جیره طیور در هر دو گروه جوجههای گوشتی و مرغهای تخمگذار انجام شده است. پژوهشگران دریافتند که جوجههایی که کولین را در سطوح تا ۵۲۰ و ۴۸۰ میلیگرم بر کیلوگرم در جیرههای پایه خود دریافت کردند، پاسخ رشد بهتری نسبت به جوجههایی نشان دادند که کولین را در سطوح ۴۰۰ و ۲۳۰ میلیگرم بر کیلوگرم دریافت کرده بودند. همچنین گزارش شده است که جیرههای حاوی کولین به مقدار ۷۶۰ میلیگرم بر کیلوگرم، چربی کبد را به طور قابلتوجهی در گله کاهش داد. تأیید شده است که استفاده از مکمل کولین کلراید میتواند سطح کلسترول را در جوجههای گوشتی کاهش دهد و تأثیر مثبتی بر ویژگیهای لاشه جوجههای گوشتی دارد.
پیشگیری از اختلالات استخوانی و پروزیس
علاوه بر رشد عضلات، تنظیم کولین در جیره طیور برای تشکیل استخوانهای درونغضروفی (اندوکندرا) اهمیت بسیار زیادی دارد. حضور این ماده باعث تکثیر کافی کندروسیتها (سلولهای غضروفی) و طویل شدن طبیعی استخوان میشود و از بروز اختلالات پا مانند پروزیس (لغزیدن تاندون) یا کندرودیستروفی (اختلال رشد غضروف) پیشگیری میکند. این اختلالات اسکلتی با رشد غیرطبیعی استخوانهای بلند، پهن شدن مفصل تیبیوتارسال و لغزیدن تاندون ماهیچه دوقلو از برجستگیهای آن مشخص میشوند. علاوه بر این، بدشکلیهای والگوس و واروس پا نیز به کمبود کولین مرتبط دانسته شدهاند که منجر به محدودیت تحرک پرنده شده و رفاه طیور را به خطر میاندازند.
نتیجه گیری: کولین در جیره طیور
با توجه به مکانیسمهای بیوشیمیایی بررسیشده، کولین یک عامل لیپوتروپیک قوی است که با کاهش تجمع چربی در کبد و پیشگیری از اختلالات کبد چرب، تأثیر قابلتوجهی بر متابولیسم پرنده دارد. از آنجا که عوامل متعددی مانند سن، میزان خوراک مصرفی، نژاد پرندگان و اندازه تخممرغ بر نیاز پرنده تأثیر میگذارند، تنظیم دقیق کولین در جیره طیور یک ضرورت است. این ویژگیهای ضروری و غیرقابل جایگزین، به شدت از استفاده از کولین به عنوان یک افزودنی تجاری در خوراک برای مقابله با اختلالات متابولیکی و بهبود سلامت و بهرهوری طیور در فارمهای صنعتی حمایت میکند.
